بحث و جدل پرشوری که پیرامون هک ۳۸۷.۷ میلیون دلاری صرافی بیت‌گت (Bitget) و سرنوشت این سرمایه‌ها در شبکه THORChain (RUNE) شکل گرفته، در واقع تقابل دو دیدگاه متفاوت درباره آینده رمزارزها را نمایان می‌کند. در یک سو، حامیان سرسخت «تمرکززدایی» و «عدم نیاز به اجازه» (Permissionless) معتقدند که ماهیت این فناوری ایجاب می‌کند هیچ نهاد یا شخصی نباید در تراکنش‌ها دخالت کند؛ حتی اگر این به معنای نگرانیِ از دست رفتن صدها میلیون دلار سرمایه کاربران باشد.
در سوی دیگر، عده‌ای تاکید دارند که چسبیدن به آرمان‌ها نباید چنان کورکورانه باشد که مانع از توقف یک فاجعه مالی شود. همین نگاه، پروژه NEAR (NEAR) را به کرسی نشاند تا نشان دهد چگونه می‌توان توازنی میان تمرکززدایی واقعی و عمل‌گرایی در مواجهه با بحران‌ها پیدا کرد. این تقابل نشان می‌دهد که در دنیای کریپتو، وفاداری به اصول آرمانی زمانی به آزمون کشیده می‌شود که هزینه پایبندی به آن‌ها در مقیاس میلیاردها دلار و اعتماد کاربران سنجیده شود.
تحلیل ارز پلاس: این مناظره فراتر از یک سوتیر disagreesamento فنی، نبردی بر سر هویت و آینده کل اکوسیستم کریپتو است. به باور ما، بازتولید اعتماد نهادی بدون پذیرش برخی مکانیزم‌های مداخله‌گرانه در شرایط اضطراری تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد؛ پروژه‌هایی مانند NEAR که این تعادل را بیاموزند، در بلندمدت شانس جذب نقدینگی و نهنگ‌ها را افزایش می‌دهند، در حالی که شبکه‌هایی مانند THORChain ممکن است بارها با چالش‌های مشابه و افت اعتماد روبرو شوند.